Waarom ik mijn topbaan opzegde om twee jaar rond de wereld te zeilen

Van Zuidas naar zee. Sera Visser (29) zegde haar baan als advocaat voor een internationaal topkantoor op om samen met haar man Harrison (Brits, 28)

Lees ook

Van Zuidas naar zee.

Sera Visser (29) zegde haar baan als advocaat voor een internationaal topkantoor op om samen met haar man Harrison (Brits, 28) de wereld rond te zeilen. Inmiddels zijn ze vier maanden onderweg. Ze blogt over haar avontuur.

Een jaar geleden toerde ik met mijn toen-nog-vriend naar de Alpen, op weg naar een week skiën met zijn familie. Hij achter het stuur, ik met laptop op schoot om op het nippertje nog wat werk af te ronden. Zoals gewoonlijk. Niets deed ons vermoeden dat deze autorit een life changing moment zou worden.

Ik was advocaat bij een internationaal topkantoor op de Zuidas. De baan van mijn dromen: de grootste deals, een jong, inspirerend team, een briljante baas, veel verantwoordelijkheid, een mooi salaris en nog betere carrièreperspectieven. Maar hoe langer ik werkte, hoe meer me het gevoel bekroop dat ik iets miste. Ik wist alleen niet precies wat.

Om me heen hadden mensen het over een sabbatical. Een paar maanden reizen, een tijdje in een ander land wonen. Dat klonk leuk, dachten mijn better half en ik. Maar, dachten we, ons leven in Amsterdam is dat ook.

Op weg naar de bergen, met laptop nog op schoot, hadden we het over één van onze grote passies: zeilen. Met veel bewondering bespraken we de prestaties van Engelse solozeilster Ellen MacArthur en het Nederlandse zeilmeisje Laura Dekker.

“Rond de wereld zeilen, dat lijkt me fantastisch”, zei ik. “Ja, dat is mijn droom, al zo lang ik me kan herinneren”, zei hij. We keken elkaar aan. “Laten we het doen”, zei ik. “Why wait?!”

Dat hoefde ik maar één keer te zeggen. Harrison kon zijn geluk niet op. Voordat ik het wist kwamen we met piepende banden tot stilstand op een Franse aire. We filosofeerden hardop – baan opzeggen, huis verkopen, een berg geld lenen, een boot zoeken. Tegen het einde van het jaar zouden we kunnen vertrekken: een rondje wereld op onze eigen boot!

Met honderd auto’s en een massa verveelde, gillende kinderen om ons heen omhelsden we elkaar en wisten we: vanaf nu is er geen weg meer terug.

Alles moet weg!
Bij terugkomst vertelden we onze familie en beste vrienden over ons plan. We zouden alles verkopen: huis, auto, meubels, zeilbootjes, fietsen. We legden uit dat dit het avontuur was waar we van droomden. Buiten leven, ons laten leiden door de wind en het water, nieuwe plekken ontdekken, mensen ontmoeten, de wereld zien – het avontuur lonkte! In de komende jaren zouden we alleen maar argumenten sparen om het niet te doen (lees: kinderen, carrière maken). Dus: het roer moest nu om. Letterlijk.

“Zelfs mijn Chanel blouse en Celine tas gingen de deur uit”

De reacties van het thuisfront transformeerden van gematigd positief (moeder: “Levensgevaarlijk!”, vader: “Geen zorgen, dat gaan ze toch nooit echt doen”) tot ondersteunend en enthousiast.

Binnen een maand hadden we ons appartement verkocht. Ons leven in Amsterdam veranderde drastisch: bye bye festivals, weekendjes weg, cocktails en restaurants. Zelfs mijn Chanel blouse en Celine tas gingen de deur uit. Hello sparen, sparen, sparen. In juni was het zover: na lang zoeken vonden we een boot. In Griekenland. Het was liefde op het eerste gezicht.

Met lood in mijn schoenen vertelde ik mijn baas dat we “moesten praten”. Ik legde uit dat ik in november zou vertrekken. Voor twee jaar. En dat ik vóór die tijd al mijn vakantiedagen nodig zou hebben om de boot naar de Canarische Eilanden – de startplek voor een Atlantische oceaanoversteek – te varen.

IMG_8104 (1)

No time to waste
Een chaotische tijd brak aan: we voeren in vier weken tijd met zijn tweeën duizenden kilometers om de boot op de juiste plek te krijgen voor de grote oversteek, volgden in de weekends en avonden cursussen, deden onderzoek naar veilige (piraat- en orkaanvrije) routes en lazen over dieselmotoren en weerpatronen.

En oh ja, in de tussentijd besloot Harrison me ten huwelijk te vragen.

Eind november was het zover: na 19 dagen samen op zee waren we – als kersvers echtpaar – de Atlantische Oceaan overgestoken!

DCIM100GOPRO

Blijf de avonturen van Sera volgen hier op marieclaire.nl. In de tussentijd kun je Sera en Harrison volgen via www.sailingladyannabelle.com en instagram (@sailingladyannabelle)

Ook Noelle zegde haar topbaan op om ijsjes te gaan verkopen op een eiland >>

Laatste nieuws

Zie ook