Olivia Colman over zwarte komedie The Roses: 'Het is shocking hoeveel herkenbaarheid er in de film zit'

Beste vrienden met Benedict Cumberbatch

Ze mogen elkaar dan het leven zuur maken in The Roses, in werkelijkheid zijn Olivia Colman en tegenspeler Benedict Cumberbatch al jarenlang beste vrienden. Ze staan er dan ook op dat ze het hele mediacircus voor hun nieuwe bioscoopfilm (nu te zien) samen doen. Als een echt getrouwd koppel maken ze elkaar zinnen af, maar dan zonder de vijandighid van hun personages Yvy en Theo.

"We zijn gelukkig nog steeds vrienden", lacht Colman. "Het is spannend om met dierbaren samen te werken, want er is altijd die angst dat je op de set helemaal niet zo goed met elkaar overweg kunt. Gelukkig pakte onze eerste klus samen goed uit, en was het eigenlijk ontzettend leuk om elkaar te haten. Er is iets therapeutisch aan ronduit vreselijk tegen iemand zijn en daar dan later hartelijk om te lachen."

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Vechtscheiding

The Roses is gebaseerd op de komedie-hit The war of the Roses uit 1989 met Michael Douglas en Kathleen Turner in de hoofdrollen. "Al zou ik het geen remake noemen", benadrukt Colman. "Ik denk dat elke film een kunststukje op zichzelf is. Alle kunst beïnvloedt andere kunst, er zijn maar weinig verhalen te vinden die niet hun oorsprong hebben in andere ver-halen."

In deze satirische zwarte komedie spelen Colman en Cumberbatch het ogen-schijnlijk perfecte koppel Ivy en Theo Rose. Ze hebben een succesvolle carrière, een liefdevol huwelijk en geweldige kinderen. Maar wanneer Theo zijn succes als architect lijkt te verliezen, terwijl Ivy’s carrière als chef juist een vlucht neemt, ontstaat er hevige concurrentie en verborgen wrok en belanden ze in een vechtscheiding.

De actrice herkent niets van dit drama uit haar eigen leven – ze is al vierentwintig jaar gelukkig getrouwd met acteur Ed Sinclair. Wel verklapte ze in Vanity Fair een vriendin te hebben die door een vreselijke scheiding gaat: "Ze heeft elke dag een klein overwinningsmomentje door in de thee van haar man te plassen." Wat Olivia zo aansprak in dit verhaal is dat het iedereen kan overkomen. "Je ziet de reis van twee mensen die ooit stapelgek op elkaar waren, maar steeds meer verwijderd raken. Het is shocking hoeveel herkenbaarheid er in de film zit, want soms doe je de mensen van wie je het meeste houdt juist de meeste pijn. Het is vreemd om een film te maken met iemand van wie je zoveel houdt en zo gemeen te zijn. Maar dat is deze film. Het gaat over de hoogte- en dieptepunten van een relatie. Het zootje dat mensen ervan maken, met alle glorie en ellende."

Hoewel ze eerder met een luchtige noot speelde in onder andere Fleabag en The Favourite, krijgt Olivia Colman in The Roses meer dan ooit de kans om haar komische kant te laten zien. Of ze dat lastig vond? "Totaal niet, ik probeer de komische noot te vinden in alles wat ik doe. Zelfs als een rol heel zware kost is, moet je iets hebben om over te kunnen giechelen." Dat ze juist in die lach de broosheid zoekt, is misschien wel haar grootste kracht. Of zoals tegenspeler Cumberbatch het zo mooi verwoordt: "Voor de grappigste persoon in de kamer heeft ze een hoop kwetsbaarheid."

Magie

Een belangrijke reden om ‘ja’ te zeggen tegen de film, was dat ook scriptschrijver Tony McNamara aan boord was, met wie ze al samenwerkte bij The Favourite. "Ik zou aan alles meewerken wat hij heeft geschreven", zegt ze. "Teksten werden ter plekke geschreven, waardoor hij elke scène naar een hoger niveau tilde. Tony is zo goed in het creëren van pure hilariteit dat je soms vergat dat er ook nog intense emotie in zat. Hij besprenkelt je ermee en breekt ondertussen je hart."

Gezien haar indrukwekkende cv – met films en series als The Crown, Wicked little letters, The Father en Broadchurch – zou je denken dat ze haar rollen extreem zorgvuldig uitkiest. "Ik moet er wel om lachen dat mensen denken dat ik overal heel diep over nadenk," zei ze in een eerder interview, "maar ik kies mijn rollen meer op gevoel dan op verstand. Ik moet meegesleept worden door een verhaal, als ik die magie niet voel, hoeft een project voor mij niet." Ze vervolgt: "Ik denk zelf dat ik vooral veel geluk heb gehad dat ik heel goede scripts opgestuurd heb gekregen. Soms gebeurde het ook dat ik iets heb afgewezen omdat ik te druk was, en later dacht: had ik het maar wél gedaan. En ik zeg je eerlijk dat ik ook weleens iets aanneem voor het geld, omdat ik weet dat het me daarna weer de vrijheid geeft om een project puur uit liefde te doen, bijvoorbeeld in het theater."

Haar droomrol is M spelen in een Bond-film, zei ze in een interview. "Ik heb dat al zo vaak geroepen dat ze me vast nooit meer vragen. Waarschijnlijk had ik er cooler over moeten doen", aldus de Oscar-winnares.

Hoge werkethiek

Colman benadrukt hoe dankbaar ze is voor het vele werk dat ze heeft, want ze kent ook nog de tijden waarin haar agent haar aanmeldde voor honderden audities, maar ze voor geen enkele werd uitgenodigd. "Ook die beginperiode is waardevol geweest, want daardoor besef ik hoe fijn het is dat ik nu wel veel mooie rollen mag spelen. Ik ben blij dat mijn carrière zich langzaam heeft opgebouwd, dat ik alle kleine theaterbaantjes heb doorlopen en dat ik niet al jong het snelle succes had, want dat moet heel verwarrend zijn."

Hoewel Olivia Colman bekendstaat om haar hoge werkethiek, leeft ze tussen de opnames door juist een teruggetrokken bestaan. Ze verhuisde tijdens de lockdown samen met haar man en drie kinderen van het bruisende Londen naar het platteland. "Ik ben nog steeds gek op Londen, maar de situatie daar werd onhoudbaar. Op een gegeven moment stonden fotografen voor mijn huis te posten en zelfs als ik naar school reed voor de kinderen, werd ik achtervolgd. Het is heel eng om continu opgejaagd te worden."

In een restaurant zie je haar dan ook zelden. "Dat gaat gewoon niet meer, want mensen zijn te veel op je gefocust. Gelukkig heb ik veel lieve vrienden met wie ik thuis afspreek, voor een etentje of gewoon om bij te praten. Ik ben ook echt graag lekker thuis. Je zult me niet snel maandenlang op een filmset aan de andere kant van de wereld zien staan. Ik ben gehecht aan mijn vertrouwde omgeving en merk dat de pauze tussen projecten steeds iets langer wordt, omdat ik gewoon hou van mijn kleine leventje op het platteland."

Over Olivia Colman

Olivia Colman (1974) had haar doorbraak met de Britse serie Broadchurch, hoewel ze daarvoor al tien jaar in bijrollen te zien was. Daarna volgde haar grote succes in The Favourite, waarvoor ze een Oscar won, en werd ze nog twee keer genomineerd voor het gouden beeldje dankzij rollen in The Father en The lost daughter. Verder was ze te zien in o.a. Fleabag, Landscapers, Wicked little letters, The Crown, The Bear, The night manager. Momenteel speelt ze in The Roses en ze gaat Mrs. Bennet spelen in de Netflixserie Pride and prejudice.