Elise Schaap: 'Wraak is een heerlijke drijfveer'

Je zei 'ja' tegen Amsterdam Empire zonder een script te hebben gezien...

"Klopt, dat is iets wat ik normaal nooit doe, ik wil eerst altijd alle scripts zien voordat ik ga beslissen. Maar Nico Moolenaar en zijn team – hij schrijft alles samen met Bart Uytdenhouwen en Piet Matthys – hebben bij mij een uitzonderingspositie. Het is alweer acht jaar geleden dat ik met hen begon aan Undercover en zij hebben echt een signatuur ontwikkeld – met scherpte, vaart, een character driven plot en humor, zonder dat het er te dik bovenop ligt. Als mensen de series gaan vergelijken, denk ik dat Undercover wat donkerder is en Amsterdam Empire wat meer glamour heeft."

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Op papier speel je weer de geliefde van een drugsbaron, maar dit keer heel anders, toch?

"Ja, Nico zei meteen dat de rol van Marjolein haaks staat op die van Daniëlle, mijn personage uit Undercover. Dat is ook wat ik zelf wilde, want de uitdaging zit voor mij in mezelf nooit herhalen. Marjolein is een heel intelligente vrouw, een journalist met een eigen talkshow. Jonas Govaerts, die de eerste vier afleveringen heeft geregisseerd, was er vrij uitgesproken over dat Marjolein rood haar moest hebben. Ik dacht: waarom niet? Ik ben nog nooit een ginger geweest. Dat rood is een heel prominente kleur in Amsterdam Empire. We zien het natuurlijk terug in het red light district en in het logo van coffeeshop de Jackal. En later dacht ik: misschien fungeert het ook wel als een soort rode lap voor Betty (Famke Janssen), de ex van Jack (Jacob Derwig). Ook in de nabewerking komt dat rood heel erg naar voren. Het staat voor verleiding, macht, de liefde en gevaar."

'Toen ik de naam van Famke Janssen hoorde circuleren, wist ik: ze zetten groots in'

Wanneer wist je dat dit een serie zou worden met Hollywoodallure?

'Ik hoorde al vrij snel de naam van Famke Janssen circuleren en toen wist ik: ze zetten groots in. Aan de omvang van de set merkte ik ook dat het een stuk grootser was dan de meeste Nederlandse series. Voor de Jackal, het coffeeshop-imperium van Jack, waren de halve Wallen afgezet en er werden zelfs drones en een kraan gebruikt. En als je dan mag spelen met mensen als Jacob Derwig, een van de allerbeste acteurs die ons land rijk is, dan heb je helemaal het gevoel alsof je meedoet aan de Champions League pingpong. Hij slaat de ‘bal’ met zoveel precisie terug, en steeds weer op een andere manier. Famke Janssen idem dito; er komt dan iemand met zo’n bak ervaring op de set staan; dat zet je meteen op scherp."

Hoe verklaar je de aantrekkingskracht tussen Marjolein en de coffeeshopbaas Jack?

"Ik denk dat Marjolein heel erg lonkt naar spanning. Ze vindt het leuk dat hij een cowboy is en ze is in die relatie gestapt met het idee: ik vind het een leuke, spannende man en zie wel waar het schip strandt. We hebben heel erg gezocht naar hun dynamiek en chemie. Zij is superbelezen en hij bladert misschien net de Panorama door, maar ze kunnen daar ook grapjes over maken samen. Marjolein weet heus wel dat hij niet helemaal binnen de lijntjes kleurt, maar dat hij echt een duistere kant heeft, daar heeft ze geen idee van."

Kun jij je voorstellen dat iemand zo wraakzuchtig is als zijn ex Betty?

"Ja, ik snap het wel. Wraak is natuurlijk een heerlijke drijfveer. Ik kan soms ook wel wraakgevoelens hebben. En dat geeft ook niet, boosheid is niet per definitie een verkeerde emotie. Het kan heel veel energie aanwakkeren en zet je meteen in de doe-modus. Alleen blijven die wraakgevoelens bij mij wel intern, ik zou daar nooit naar durven handelen, zoals Betty doet. Ik ben heel benieuwd of mensen tijdens het kijken Team Jack of Team Betty zijn. Dat ze misschien toch denken: go for it, girl!"

Jouw cv is zo divers. Hoe kies jij je rollen en waar haak je op af?

"Ik kijk heel erg naar de mensen met wie ik iets kan maken. En natuurlijk naar het script, het begint áltijd met het script. Ik haak af op rollen die ik al eerder heb gespeeld. Op een gegeven moment zat ik in een soort romcomcyclus, daarvan denk ik nu wel: dat heb ik al gedaan. Terwijl ik echt van romantische komedies houd, maar die bekende formule van meet-cute, bij elkaar, uit elkaar en dan toch weer samen, ken ik nu wel."

Vind je dat er sinds Time's up echt iets is veranderd voor vrouwen in de filmwereld?

"Ik denk dat we zeker op de goede weg zijn, maar we zijn er nog niet. Je ziet ook in deze serie superveel sterke vrouwenrollen. Soms wordt ‘sterk’ verward met personages die alleen maar krachtig en zelfverzekerd zijn. Ik denk dat het juist sterk is om ook imperfecties te laten zien, vrouwen van vlees en bloed die totaal gaan wankelen, waarin we onszelf kunnen herkennen. Ik vind het ook te gek dat we veel vrouwen van kleur zien. Dus ja, het begin is er."

Dankzij Netflix gaat ook deze serie weer internationaal. Merk je daar de impact van sinds Undercover?

"Zeker, ik zeg altijd: er is een leven vóór Undercover en een leven daarna. Daarvoor heb ik bijvoorbeeld in Familie Kruys gespeeld, een serie met Linda de Mol waar ook iedere week een miljoen mensen naar keken. Maar dat had niet zo’n impact als Undercover, die serie haalde me volledig uit de anonimiteit. Ik merk het ook als ik in het buitenland ben. Zo waren we twee jaar geleden op wandelvakantie in de Cotswolds in Engeland, waar echt niemand was. En toen stond ik met mijn regenjas, hoge laarzen en rugzakje in zo'n kneuterige pub en vroeg iemand ineens: 'Are you the mob wife?' Dan sta je wel even raar te kijken."

Zijn er nog dingen die je nog niet hebt gedaan, die je wel graag zou willen?

"Heel veel! Ik heb nog nooit horror gespeeld, dat lijkt me heel leuk. Wat me ook echt te gek lijkt, is zo’n Game of thrones spin-off zoals House of the dragon. Op een paard zitten met een zwaard, een leger toespreken en dan woedend over een berg gaan en iemands hoofd afhakken. Dat lijkt me heerlijk. Daarnaast ben ik veel bezig met eigen series ontwikkelen, maar daar heb je een heel lange adem voor nodig. Ik vind dat wel het allerleukste: dat je aan de voet staat van een project en de sky nog the limit is. Ook hoop ik ooit te mogen regisseren. Ik gooi het maar de ether in, want dat is toch wel écht een grote droom!"