Oud & Nieuw in je eentje: zo maak je er een ontspannen en empowering moment van!

Wat doe jij met oud en nieuw?’ Zodra in Nederland de bladeren van de bomen vallen, popt deze vraag op in elke vriendengroep. Jarenlang deed ik er zelf lustig aan mee, want de laatste dag van het jaar móet vooral heel erg leuk zijn. Nee, niet gewoon leuk, maar Fan-Tas-Tisch leuk. En dat was hij ook regelmatig, maar als ik eerlijk ben: negen van de tien keer was het gewoon prima en waren de verwachtingen vooraf veel te hooggespannen. Zo was er dat kaasfonduefeestje met een groep vrienden in een restaurant in de stad, waar na de nieuwjaarswensen de stoelen aan de kant gingen en we dansten op ABBA en andere fijne foute meezingers. Topfeest! Totdat vriendin M. en ik ons realiseerden dat we ook nog hele dure kaartjes hadden voor het-feest-dat-je-niet-mag-missen.

We wilden eigenlijk niet weg uit de gezelligheid, maar ja hè, die dure kaartjes. Dus sprongen we op de fiets en slalomden we door de kou langs vuurpijlen, dronken feestgangers en kapot glaswerk naar een fabriek aan de andere kant van de stad. Waar we op een feest belandden waar minimal house gedraaid werd waar we niet op konden dansen en de mensen om ons heen wezenloos op de dansvloer stonden. Weg sfeer. Weg feestmodus.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Stress door feestjes

Of het oud en nieuw-thuisfeestje dat vooraf al zoveel stress opleverde in de speciaal aangemaakte appgroep dat ik er eigenlijk geen zin meer in had. ‘Hoe laat spreken we af?’, ‘Ikwil alleen oliebollen van bakker zus & zo’, ‘Als je iets speciaals wilt, moet je het zelf meenemen’, ‘Ik heb een gluten/lactose/pinda/schaaldieren/vul zelf maar in-allergie’, ‘Ik blijf maar even hoor, want nog een feestje’... En dan waren er nog de talloze keren van keuzestress om het ‘leukste feest van het jaar’ te kiezen – tot er zo lang getreuzeld was, dat het feest al uitverkocht was. Op een gegeven moment realiseerde ik me: oud en nieuw is zó vaak zoveel gedoe om niets. Ik zie er eerder tegenop dan dat ik er heel veel plezier aan beleef.

Eenzaam of bewust alleen

Mijn eerste solo oud en nieuw was noodgedwongen. Ik lag grieperig in bed en al serie kijkend viel ik om 23.00 uur in slaap, om vervolgens midden in de nacht wakker te worden van een paar verdwaalde harde knallen. Maar het avondje geen NYE-stress beviel me achteraf best goed. Het jaar erop ging de eindejaarsplanning weer eens moeizaam. Sommige vriendinnen vierden het met hun gezin, anderen zaten in het buitenland, weer anderen gingen naar een feest waar ik niet zoveel zin in had. En toen kreeg ik de heldere gedachte: ik blijf dit jaar lekker thuis. Alleen. Het was een druk jaar geweest en ik was nog aan het bijkomen van alle socials tijdens de kerst- dagen. Was het een gekke gedachte? Ik ben gewend om alleen te wonen, maar alleen op vakantie gaan vind ik bijvoorbeeld al lastiger. Heel even ging het bekende beeld van Bridget Jones door me heen: ik alleen in een kerstpyjama All by myself kwelend en wijn drinkend in de woonkamer.

Maar hoe meer ik aan een solo oud en nieuw dacht, hoe gelukkiger ik werd. Tijd nemen om terug te blikken op het oude jaar, mijn favoriete hapjes in huis halen, plannen bedenken voor het nieuwe jaar: ik zag het helemaal zitten. Ik was om. Mijn omgeving niet. Toen ik het mijn beste vriend vertelde, wilde hij al zijn plannen omgooien om het met mij te vieren. Vriendin M. vierde het met haar familie en ik mocht ineens ook deel uitmaken van het gezin. Superlief natuurlijk, maar dank. En zo waren er meer die me probeerden te overtuigen dat alleen oud en nieuw vieren écht niet kon. Ook mijn moeder vond het idee dat ik alleen in mijn appartement in Amsterdam zat met oudjaar moeilijk te verteren: "Dan zit je daar zo eenzaam." Maar eenzaam voelde ik me nou juist niet. En bovendien: ook op een feest, omringd door mensen, kun je je eenzaam voelen en niet in contact met anderen. Ik koos er bewust voor alleen te zijn op de laatste dag van het jaar en dat gaf me een gevoel van enorme rust.

En juist dat bewust kiezen voor solo-tijd heeft veel voordelen, blijkt uit neurowetenschappelijk onderzoek. Ons brein schakelt in rustige alleen-zijn momenten over naar het ‘default mode network’: een netwerk dat actief wordt wanneer we niet gefocust zijn op taken. Dit is het moment waarop we echt nadenken, reflecteren en creativiteit ontwikkelen. En dat is precies wat er die avond gebeurde.

Niet hoeft, alles mag

Op 31 december maakte ik een rondje langs mijn favoriete culi-adressen om alles te halen wat ik lekker vind: bij mijn visboer haalde ik van die luxe feesthapjes en gevulde eitjes die ze altijd met de feestdagen hebben. Bij de kaasboer haalde ik een kaasplank, olijven en smeersels alsof ik een feestje ging vieren met een heel weeshuis – want kaas is leven! – en bij de bakker vers stokbrood en voor de sier – want geen zoetekauw – nog een paar oliebollen en appelflappen. Mijn favo dure bubbels – alleen voor speciale feestjes – pikte ik ook nog op bij de wijnwinkel. Op de markt kocht ik mooie bloemen, in de boekhandel kocht ik een roman die ik al tijden wilde lezen en in de kunstwinkel een mooi art journal voor de moodboards die ik wilde gaan maken. Daarna maakte ik het stukje leefgebied waar ik die avond zou doorbrengen aan kant en zette de bloemen in een vaas.

Na een late middagdut gingen de kaarsjes aan, zette ik een fijn muziekje op en stalde ik al mijn lekkere hapjes uit. Ik voelde me supercontent en mijn huis voelde als een veilige cocon waar niets hoefde, maar alles mocht. Als eerste bekeek ik de fotobibliotheek in mijn mobiel om op het afgelopen jaar terug te kijken. De vakanties, feestjes, uitjes in de natuur, onverwachte momenten: het maakte me heel dankbaar voor mijn vrienden, familie en mijn leven. Na het afwijzen van de laatste ‘Kom je écht niet deze kant op?’-poging van een vriendin, liet ik mijn mobiel die avond zoveel mogelijk links liggen. Niet alleen omdat een van mijn voornemens was om minder online te zijn, maar ook voor het geval fomo toch zou toeslaan als ik alle leuke partyfoto’s van anderen zag.

Bekijk ook

Liesbeth Rasker deelt 5 tips voor als je oud en nieuw alleen viert: 'Dat je het met mensen moet vieren, is ook maar bedacht' | Marie Claire

Vier je oud en nieuw solo? Liesbeth Rasker deelt 5 tips voor een topavond in je eentje. Van een gezellig huis tot de beste bubbels: zo geniet je volop solo!

Fit en opgeladen

Van fomo was totaal geen sprake. Ik genoot van mijn lekkere hapjes en bubbels – de fles ging niet eens op! Las wat in mijn nieuwe boek en schreef dingen op die ik nog graag wilde doen. In rust kwamen de ideeën makkelijk naar boven. Zo wilde ik al heel lang Spaans leren, en die avond schreef ik me in voor een beginnerscursus die in januari startte. En misschien wel een yoga-opleiding... Ik zocht het uit en twee maanden later begon ik ook daarmee. Ik maakte nog een tekening in mijn nieuwe journal, maar na de oliebollen en appelflappen had ik geen zin meer in moodboards maken – ook goed. Het was mijn avond. Ik kan het niet anders uitleggen, maar zo ontspannen en content als ik was, heb ik me zelden gevoeld op een oudejaarsavond. Er was ruimte om te denken en creatief te zijn. De volgende dag voelde ik me fit en opgeladen – in tegenstelling tot andere jaren op 1 januari. Of ik mijn oudejaarsavonden sindsdien altijd alleen heb doorgebracht? Nee, maar ik weet dat ik het kan. En dat voelt enorm empowering. Misschien kies ik er dit jaar wel weer voor. En als jij ook voor een solo-feestje gaat: enjoy!