Kamal (19) is lid van de Dolle Mina: 'Als je voor vrouwenrechten staat, verlies je niet je mannelijkheid'

"Ik heb al veel meegemaakt in mijn leven. Als Koerdische vluchteling uit Syrië heb ik overal gewoond: in het Koerdische deel van Syrië, Turkije, Griekenland, Duitsland en nu Nederland. Ik vond (en vind) het altijd oneerlijk dat sommige mensen minder rechten hebben puur omdat ze ergens geboren zijn. Ik ben iemand die sinds jonge leeftijd zijn mening sterk uitspreekt. Politiek en mensenrechten spreken mij aan, dus ik dacht: oké, dat wordt mijn passie. Ik wil voor vrouwenrechten staan, maar ook voor de Oeigoeren in China, christenen in Soedan, mensen in Congo en Gaza, en Koerden in het Midden-Oosten. Eigenlijk voor iedereen die niet als een volledig mens wordt gezien en behandeld."

"Dat was puur toeval. Ik had een artikel over femicide geschreven en zocht daar een pakkend beeld voor. Tijdens het fietsen door Eindhoven zag ik een mooie graffiti van de Dolle Mina en maakte daar een foto van. Maria, de oprichter van Dolle Mina Eindhoven, zag dat en vroeg waarom ik die foto maakte. We raakten in gesprek en ze nodigde me uit om verder te praten. Dit gesprek leidde tot de vraag of ik me bij de Dolle Mina wilde aansluiten. Dat vond ik heel tof en ik heb die kans met beide handen aangegrepen."

"Ik sprak me altijd al uit over (vrouwen) rechten, dat is niet veranderd. Maar ik ben me heel erg gaan verdiepen in de geschiedenis van de Dolle Mina. Ik heb veel geleerd en leer nog steeds nieuwe dingen. Dit heeft zeker een rol gespeeld in hoe ik in het dagelijks leven naar bepaalde dingen kijk."

"Ik krijg veel complimenten, maar ook opmerkingen als: 'Je zit bij de Dolle Mina om meer dames te krijgen.' Dat vind ik altijd jammer. Het is frustrerend dat mijn intentie om vrouwen te helpen wordt gezien als een manier om vrouwen te 'krijgen', terwijl dat helemaal niet zo is. In een groep is de reactie vaak anders dan wanneer ik één op één met een vriend praat over feminisme. Eén op één vinden ze het stoer, misschien omdat ze het zelf niet durven of onzeker zijn. Helaas leeft bij sommige mensen nog het idee dat als je voor vrouwenrechten staat, je een stukje van je mannelijkheid verliest, terwijl dat helemaal niet zo is."

"Ik heb geen idee, maar bij Dolle Mina Eindhoven ben ik de enige man. Ik zou het sowieso heel fijn vinden als meer mannen lid worden van de Dolle Mina. De Dolle Mina staat niet tégen mannen, maar wil met mannen samenwerken. We willen niet met vingers naar mannen wijzen, maar problemen juist samen oplossen."

"Mannen moeten zich willen interesseren in feminisme en vrouwenrechten. Dat kan bijvoorbeeld door zich te verdiepen in de Dolle Mina of een andere organisatie. Dat is alleen wel makkelijker gezegd dan gedaan, want we moeten een cultuur creëren waarin je als man nog steeds als man wordt gezien als je je gevoelens deelt of je mening geeft over kwetsbare onderwerpen. We leven nu nog te veel in een cultuur waar mannen stoer, emotieloos en succesvol moeten zijn. Overigens speelt opvoeding hier ook een cruciale rol in. Als we ervoor zorgen dat genderrollen niet van jongs af aan worden aangeleerd, dan komen we al een heel eind."

"Ik merk dat er op school vaker gesprekken worden gevoerd over feminisme en femicide. Je hebt maar één persoon nodig om het gesprek te starten, en dan volgt de rest. In bijna alle klassen waar ik in zit, wordt er nu over gepraat. Zowel jongens als meiden verdiepen zich erin en maken er presentaties over. Het verschil met hoe het eerst was, is ontzettend groot."

"Vandaag komt het boek Minafest uit, waarvoor ik een stuk heb geschreven over toxic masculinity en hoe zorgwekkend de ideologie van Andrew Tate-achtige figuren is. Ik ga eerst naar een lezing over het boek Minafest en daarna gaan we de straat op om actie te voeren."