Nina Pierson over haar boek Ongebonden: 'Een bevrijdingsmanifest waarmee ik de autonomie van vrouwen wil vergroten'

"Het moment dat ik wist: ‘ik wil hier meer onderzoek naar doen’, was toen ik in de badkamer steeds meer vragen kreeg van mijn oudste twee dochters. ‘Mama, waarom draag je eigenlijk make-up?’, ‘Waarom scheer je je benen?’, ‘Waarom is jouw vulva zo anders dan die van ons? Zo gelubberd?’ Die laatste raakte een gevoelige snaar, omdat de gedachte aan een schaamlipcorrectie al een tijd speelde."

"Ik ging het onderzoeken en enerzijds bleek dat 60 procent van de vrouwen grotere binnenste schaamlippen heeft dan buitenste, en anderzijds dat mijn hunkering naar een ‘Barbiepoes’ geen pure privéwens was, maar is ingegeven door de porno-industrie. Toen ik daarachter kwam, was ik compleet genezen van mijn onzekerheid en verlangen. Het werd het startsein voor onderzoek naar de negen ideaalbeelden die vrouwen vormen, onzeker maken en klein houden. Van schoonheid tot seksualiteit, van moederschap tot werk."

"Ik schaamde me heel erg voor mijn abortus. Ik was geconditioneerd dat het enorm zwaar is en dat je dit zeker als moeder niet doet. Hoogleraar Trudy Dehue vertelde over hoe taal ons denken beïnvloedt: ‘abortus plegen’ klinkt net als ‘een misdaad plegen’. Abortus staat ook in het Wetboek van Strafrecht, alsof het een misdaad is, en dat krijgen. we onbewust mee in onze maatschappij. Het heeft me veel gesprekken en inlezen gekost totdat ik echt in mijn kracht kon staan en zeggen: dit was voor ons de juiste keuze."

"Ook heb ik heel lang gedacht dat ik de perfecte moeder moest zijn, waardoor ik me enorm schuldig voelde als ik werkte. Door mijn scheiding en het daarmee gepaard gaande co-ouderschap kreeg ik meer afstand tot het moederschap. Ik ontdekte dat die afstand me op geen enkele manier een slechtere moeder maakte. Dat heeft me enorm bevrijd uit het keurslijf van de perfecte, altijd aanwezige moeder dat ons is aangepraat."

"Alle inzichten geven me vooral veel herkenning: niet alleen ik ervaar dit. Ik zie mijn boek als een bevrijdingsmanifest waarmee ik de autonomie van vrouwen wil vergroten. Ik hoop dat zij gaan nadenken over hoe ze invulling geven aan hun eigen leven, zodat ze niet geleefd worden door de ideaalbeelden die ons worden opgelegd."