Pien Stieglitz: 'Het is een grote droom dat Dua Lipa ooit mijn kleding zal dragen'

"Ik werd benaderd door de uitgeverij en mijn eerste reactie was: hoezo willen mensen een boek van mij? Ik denk dat ik het gewoon spannend vond, want ik heb wel echt een leuk leven. Ik reis veel voor mijn collecties en heb heel veel dingen meegemaakt waar ik over kan vertellen. Met Stieglitz creëren we echt werelden – zo is de nieuwe collectie geïnspireerd op Madeira. We zijn een heel verhalend bedrijf en ik denk dat het leuk is om die verhalen te delen. Ik laat nooit zoveel van mezelf zien, maar met dit boek krijgen mensen ook een beetje een beeld van de persoon achter Stieglitz."

"Klopt, ik heb helemaal geen modeopleiding gedaan en ik kan ook niet tekenen; ik kan alleen dingen zien. Ik visualiseer ideeën en werk ze uit, en ik heb heel goede mensen om me heen die dat dan weer kunnen maken. Ik heb toneelschool gedaan, maar werd er na een jaar afgestuurd. Ik wist toen niet goed wat ik wilde, maar was al veel creatief bezig, met styling, schilderen en veel schetsen. Het merk Stieglitz is eigenlijk heel natuurlijk ontstaan. Ik was op reis in Indonesië en liet daar mijn eerste tassensamples maken. Zo is het langzaam gegroeid tot wat het nu is."

"Ja, ik heb de afgelopen jaren best momenten gehad dat het zwaar was. Omdat ik kinderen kreeg, even uit de running was en daarna alles weer moest oppakken. Maar ook omdat artikelen niet goed werden geleverd, deadlines werden gemist, fouten werden gemaakt. Toch ging ik elke keer door en dacht ik: hier heb ik van geleerd, die fout maak ik niet meer. Eén keer heeft iemand tegen mij gezegd: 'Pien, moet jij niet gewoon de stekker eruit trekken?' Toen dacht ik: dat nooit! Mijn motor ging daar eigenlijk alleen nog maar meer van aan. Ik had zoiets van: stoppen is niet mogelijk, dit verhaal is nog lang niet klaar."

"Je moet geen vrienden worden met je werknemers. We zijn met ons team één grote familie – we praten over alles – maar je moet werk en privé wel gescheiden houden. Ik ben daar een paar keer de mist mee ingegaan. Je wilt toch leuk gevonden worden, niet dat mensen je als 'baas' zien. Maar dat ben je wel, je betaalt je mensen. Als we een feestje hebben, ben ik vaak de eerste die naar huis gaat. Vroeger zakte ik tot vijf uur mee door, maar verhoudingen vertroebelen als je te close wordt en dan is het lastig met elkaar werken."

"Ik vind kleur en prints heel leuk bij vrouwen. Je hoeft het echt niet in combinatie te dragen, als een clash, maar een beetje statement look is wel iets waar je mee opvalt. Ik vind ook dat kleding echt iets zegt over je persoonlijkheid. En ik merk zelf dat als ik iets draag wat complementair is, ik daar vaak complimenten over krijg of dat het leuke gesprekken oplevert. Zelf toeter ik altijd even als ik iemand in Stieglitz zie lopen."

"Dat denk ik wel. Ik snap dat als je heel onzeker bent of jezelf lelijk of dik vindt, dat je het moeilijker vindt om dingen te dragen die opvallen. Maar ik denk dat dat gevoel weggaat op het moment dat je het juist wel doet en leuke reacties van mensen krijgt. Ik had het ook toen ik net bevallen was: ik vond mijn lichaam niet mooi en wilde mezelf verstoppen in joggingpakken. Maar uiteindelijk heb ik toch die switch gemaakt en ben ik weer mooie outfits gaan dragen. Mensen zeiden: 'Wat zie je er leuk uit!' Daardoor kwam ik heel snel uit die put van onzekerheid en was ik er gewoon weer."

"In mijn wereld is alles mogelijk. Ik ben niet bezig met hoe groot of rijk ik wil worden, maar wel met steeds verder ontwikkelen in het creatieve proces. Doen waar je goed in bent en daar steeds beter in worden. We zijn nu bezig met internationaliseren, gaan in België al heel goed en hebben net Duitsland erbij gehaald. Als ik hier door mijn grote, babyroze kantoor loop en al die mensen aan Stieglitz zie werken, denk ik: ik heb echt al iets heel moois bereikt."

"Houd het bij één ding waar je goed in bent. Vaak hoor ik van jonge mensen: ‘Ik ga dit doen, maar dan wil ik dat en dat er ook nog bij doen.’ Dat werkt niet, focus op je eerste idee: als je daar heel succesvol in wordt, kun je het altijd nog verder uitzetten. Mensen zijn heel snel afgeleid. Ik zeg altijd: ‘Ik heb een visioen en daar houd ik me aan vast.’ Afleiding zorgt voor ruis, je moet niet meteen alles willen, want dan verlies je die focus."

"Mijn allergrootste, materialistische droom is een chalet in de Alpen. Dat manifesteer ik gewoon, in de hoop dat ik mijn moeder ooit kan verrassen en haar kan meenemen naar onze nieuwe vakantieplek. Voor de rest hoop ik, heel cliché, dat mijn gezin gezond blijft. Ik droom ervan om mijn dochters mee te nemen op reizen en hen de wereld en de natuur te laten zien. En op werkgebied is het een wens om heel groot te worden in Europa. Maar ook dat we met Stieglitz nog meer op inhoud gaan zitten door een heel platform te creëren rondom het merk. En het is ook een grote droom van mij dat Dua Lipa ooit mijn kleding zal dragen. Het is alleen nog de vraag: hoe ga ik dat bereiken?"