Zo ziet de werkweek van zangeres Elfi Voorhuis eruit

"Drie jaar geleden werkte ik nog als Senior Brand Manager. Ik vond het een van de leukste banen van Nederland, maar tijdens een yoga-retreat begon ik me af te vragen waarom ik me toch niet honderd procent gelukkig voelde. Een van de coaches daar vroeg me: 'Waarom ga je niet gewoon weer muziek maken?' Mijn eerste reactie was: dat is echt een idioot plan. Maar eenmaal thuis begon het toch te knagen. Ik deed auditie bij de Muziekacademie in Londen, werd aangenomen en dacht: nu moet ik de daad bij het woord voegen. Inmiddels woon ik in Londen en ben ik afgestudeerd. Nu heb ik alle tijd om me volledig op mijn muziek en deze tour te storten."

"Op Instagram zie je vaak de glamoureuze kant, maar de realiteit van een independent artist – zonder groot label achter je – is keihard werken. Je hebt letterlijk alle petten op. Ik ben niet alleen de zangeres, maar ook de tourmanager. Ik regel de logistiek en omdat mijn bandleden nog te jong zijn om een bus te huren in Engeland – in Engeland zijn de leeftijdsrestricties superhoog – rijd ik zelf onze tourbus. Maar toen ik hoorde dat ik in Paradiso mag optreden – ik heb toen keihard staan huilen in de Londense Metro – werd ik er echt aan herinnerd waar ik zo hard voor heb gewerkt. Paradiso is voor mij simpelweg dé droomlocatie. Het voelt magisch dat ik komende week in Paradiso optreed, samen met een band die als familie voelt."

Dit is de werkweek van Elfi van vorige week:

Maandag

"Mijn wekker gaat om 08.30 uur. Vandaag staat mijn dag in het teken van repeteren. Mijn stem moet 's ochtend altijd wel even wakker worden, dus ik begin niet meteen met zingen. Ik start de dag rustig op met mails beantwoorden en organisatorische dingen afvinken."

"Ik repeteer vervolgens in mijn eentje in de woonkamer. Ik heb dan mijn in-ears in waarmee ik alle clicks doorkrijg voor het tempo en de overgangen van de show. Ik draai de hele setlist voor de spiegel in de woonkamer – bijna als een soort Hannah Montana, haha. Mijn huisgenoten vinden het gelukkig prima, al hebben ze de hele show inmiddels wel 25 keer voorbij horen komen. Om mijn stem goed te houden, heb ik strakke rituelen. Ik stoom ontzettend veel en leef op bakken met honing; ik denk echt dat ik momenteel de grootste honingconsument van Engeland ben."

"Naast repeteren, maakte ik ook nog tijd vrij om wat gezelligs te doen. Eén van mijn songwriters, Rory, is namelijk jarig. Hen is geobsedeerd door Engelse historie, dus we verrasten hen met een fotoshoot in Londen, waarbij we ons allemaal verkleedden als Henry VIII en zijn vrouwen."

Dinsdag

"Vandaag is het een echte regeldag. 's Ochtends ga ik even naar Baker Street om tape, shampoo en andere praktische tour-essentials te halen."

"Maar het belangrijkste agendapunt van de dag? Mijn tournagels laten doen. In een massale stad als Londen, waar je je soms heel anoniem kunt voelen, is het heerlijk om vaste plekjes te hebben waar mensen je kennen. Bij de meiden in deze nagelsalon laat ik mijn nagels altijd doen, en ze maken het hele avontuur met me mee. Wanneer ik naar de nagelsalon ga, neem ik altijd foto's mee van al mijn show-outfits om te kijken wat er het beste bij past. De eerste keer dat ik dit deed, keken ze me nog vragend aan, maar nu is het meteen: 'Oké, wat draag je en hoe gaan we dit doen?'"

"Wanneer ik weer thuis ben, staat de rest van de avond in het teken van repeteren voor de spiegel."

Woensdag

"Ik sta rond 9 uur op en stap op de fiets naar Bond Street om een cadeautje op te halen voor de vriendin van een vriend. Fietsen in Londen is eigenlijk compleet onverantwoord – niemand kijkt hier in z'n spiegels. Ik kon het alleen niet opbrengen om weer met de metro te gaan. We hebben een hittegolf, en onder de grond blijft die hitte zo erg hangen dat het voelt alsof je in een oven stapt."

"Eind van de middag heb ik de allerlaatste officiële repetitie met de hele band op de academie. Daar zijn we zeker zes uur zoet mee geweest! De repetitie gaat ontzettend goed. Na het repeteren zijn we het er allemaal over eens dat we tijdens de tour ijzersterke shows gaan neerzetten. Dit geeft een enorme boost van vertrouwen."

Donderdag

"Mijn dag begint vandaag in de sportschool. Sinds ik mijn enkel heb verstuikt, mag ik niet meer hardlopen. Om toch longinhoud en conditie voor de shows op te bouwen, sta ik nu twee à drie keer per week in de sportschool keihard te spinnen op een hometrainer, terwijl ik tegelijkertijd voluit mijn liedjes zing. Mijn personal trainer raadde het me aan. De mensen in de sportschool kijken er inmiddels niet eens meer van op. Het is echt loodzwaar – ik ben meer een Pilates girlie, maar het werkt. Op de fiets voelt het alsof je 3000 miles per hour gaat, waardoor je op het podium ineens denkt: oh, dit voelt heel relax. Ik kan dit nog uren doen."

"Daarna begint het inpakken. Ik dacht daar maar twee uurtjes voor nodig te hebben, maar het worden er vijf! Ik moet immers aan álles denken: setlists printen, prijzen voor de merchandise maken en het lichtplan uitwerken voor de technici. Daarnaast ben ik een enorme overpacker. Ik heb één koffer voor de show essentials (mijn krultang, make-up, de outfit voor de avond en mijn vaste verenboa) en één gigantische koffer met zes outfits, bomvol glitters. Bovendien moet je ook voorbereid zijn op alle klimaten, van een bloedheet Parijs tot Hamburg. Mijn grootste angst is, dat ik één van mijn jurken of mijn favoriete microfoonstandaard vergeet, dus ik heb alles wel drie keer gecheckt."

Vrijdag

"Show day! En niet zomaar één: onze home-show in Londen. Ik sta om 09.00 uur op en begin thuis al om 10.00 uur in alle rust met mijn make-up. Ik doe mijn make-up het liefst al voordat we bij de venue zijn. Als ik ergens in de chaos backstage nog nepwimpers moet opplakken, raak ik in paniek. Ook komt mijn vriendin Kathryn langs om mijn haar te krullen en even gezellig te chillen."

"Om 14.00 uur zijn we bij music venue The Grace in Londen voor de soundcheck. Na de soundcheck eet ik rond 17.00 uur een bordje pasta op de bank. De deuren gaan om 19.00 uur open, om 20.00 uur begint de opener en daarna is het mijn beurt."

"De show zelf is onbeschrijfelijk. Omdat we een home-show spelen, kennen we een deel van de mensen, en er wordt luidkeels meegezongen. Ik had mezelf voor de show streng toegesproken dat ik níét zou huilen op het podium, maar wanneer ik tijdens het laatste nummer de zaal in kijk, word ik zó overweldigd door blijdschap en trots dat ik toch breek."

"Na afloop van de show, begroet ik iedereen die is gekomen. Wat een geweldige avond. Met mijn huisgenoten neem ik een Uber terug naar huis. Terwijl we langs de verlichte Londen Eye en de Big Ben rijden, realiseer ik me hoe gelukkig ik ben. Deze avond is echt een pinch-me moment. Thuis sluiten we de avond af met pizza op de bank – na een show heb ik altijd honger. Rond 2.00 uur lig ik in bed."

Zaterdag

"Een bizar kort nachtje. Om 7.30 uur moet ik er alweer uit om onze tourbus in Brighton op te halen. Samen met een huisgenootje en een vriendin haal ik de bus op. Vanaf daar rijden we een flink stuk ten noorden van Londen om mijn drummer op te pikken. Ik rijd het eerste stuk, en wanneer ik achter het stuur zit, spreek ik mezelf echt moed in. Ik heb namelijk nog nooit eerder in zo'n enorme bus gereden, en dan zit in Engeland het stuur ook nog eens aan de andere kant. Uiteindelijk zitten we vandaag de hele dag in de bus.

"Om 20.30 uur zijn we weer in Londen, waarna we de hele bus nog moeten inladen met al onze apparatuur. Rond 23.00 uur lig ik in bed, maar ik kan onmógelijk slapen; de adrenaline giert door mijn lijf."

Zondag

"Als ik 's nachts naar de wc loop, kom ik mijn drummer tegen op de gang. Zij is ook klaarwakker door de zenuwen. Mijn pianiste heeft vannacht nog een show gespeeld, en heeft uiteindelijk helemaal niet meer geslapen. Dus we zijn allemaal behoorlijk stuk, want wanneer de wekker om 4.30 uur gaat, hebben we bijna niet meer geslapen.

"Om 5 uur zitten we allemaal totaal geradbraakt in de bus richting Eurotunnel. Wanneer de bus in de trein in de tunnel staat, valt iedereen meteen in slaap."

"Zodra we aankomen in Calais, staat mijn vader daar op ons te wachten. Ik had hem laten weten dat ik het best spannend vond om de hele rit naar Parijs te rijden met zo weinig slaap. Hij appte me daarom dat hij naar Calais zou komen, zodat hij ook een stuk kan rijden. Daar ben ik hem intens dankbaar voor, want met een bus door de chaos van Parijs rijden, is echt geen pretje."

"We arriveren om 16.00 uur bij onze Airbnb in Parijs. Ik kan nog nét een deel van mijn make-up doen voor we naar de zaal moeten."

"Het is bizar heet in de venue, maar wanneer ik de poster met mijn eigen naam op de deur zie hangen, komt het besef: we doen dit écht! We hebben een fantastische lokale opening-act, Heidi. In plaats van backstage in de bloedhitte te wachten, zijn we met de hele band in het publiek gaan zitten om naar haar te luisteren. Daar werden we heerlijk zen van."

"De show is magisch. Ik was best zenuwachtig hoe de muziek ontvangen zou worden, maar er waren allemaal meiden bij de show die me via Instagram hadden gevonden. Na afloop hebben we uitgebreid de tijd genomen om met hen te kletsen."

"Eenmaal terug bij de Airbnb eten we weer pizza – ons dieet is niet al te best op dit moment. Morgen hebben we gelukkig een dagje vrij in Parijs om de toerist uit te hangen en bij te slapen. Donderdag 9 juli speel ik een show in Paradiso en op maandag 13 juli sta ik in 't Oude Pothuys in Utrecht. Er zijn nog tickets beschikbaar, dus wie weet tot dan!"