"Vanuit mijn achtergrond in de zorg heb ik jarenlang gezien hoe hart- en vaatziekten zich bij vrouwen anders uiten – en helaas ook hoe signalen worden gemist. Daarnaast werk ik nu als fotograaf en videograaf voor vrouwelijke ondernemers, en het valt me op dat deze vrouwen veel geven, veel dragen en vaak voorbijgaan aan hun eigen gezondheid. Die combinatie raakte mij. Zo is Vrouwenharten ontstaan, met als doel vrouwen letterlijk stil te laten staan bij hun hart, hun gezondheid en hun gevoel."
"Hart- en vaatziekten zijn bij vrouwen nog steeds doodsoorzaak nummer één. Vrouwen herkennen zich vaak niet in de bekende, klassieke symptomen, omdat die bij het mannenhart horen, zoals pijn op de borst en uitstralingen naar de linkerarm. Daardoor zoeken vrouwen later hulp. Daarnaast zijn vrouwen gewend om door te gaan en eerst voor anderen te zorgen. Terwijl het zo belangrijk is om eerst goed voor jezelf te zorgen, anders kun je dat ook niet voor de ander. Specifieke aandacht voor het vrouwenhart betekent dus betere herkenning, snellere actie en uiteindelijk meer levens redden."
"Er wordt aandacht besteed aan de vaak subtiele symptomen van hart- en vaatziekten bij vrouwen, zoals extreme vermoeidheid, kortademigheid, pijn in de kaak, nek, schouder of rug, misselijkheid, duizeligheid of een gevoel van onrust. Ik adviseer om dit soort klachten te noteren: wanneer heb je waar last van, zodat je met bewijs naar de huisarts kunt. In de workshop gaan we ook in op wat te doen in een acute situatie, en hoe je sneller en zelfverzekerd kunt handelen."
"Vrouwen geven aan dat ze zich gezien voelen en door de opgedane kennis meer zelfvertrouwen krijgen. Zo was er een vrouw die nooit over haar hartinfarct durfde te praten en jaren met angst leefde. Na mijn workshop ging ze vol kennis en zelfvertrouwen naar huis. De meest gehoorde reactie is: waarom wist ik dit niet eerder? Ik hoop voor de toekomst ook dat kennis over het vrouwenhart net zo vanzelfsprekend wordt als kennis over borstkanker, waardoor vrouwen hun lichaam beter begrijpen, sneller handelen en zich gesteund voelen in het serieus nemen van hun klachten. En dat we als maatschappij niet pas ingrijpen als het misgaat, maar problemen eerder signaleren waardoor we er op tijd bij zijn."